Íslendingar gerðust aðilar að Schengen-samningnum 25. mars 2001. Í 75. grein samningsins er gert ráð fyrir að þeir sem vegna sjúkdóma þurfa að hafa meðferðis lyf sem innihalda ávana- og fíkniefni milli Schengen-landa þurfi að geta framvísað samræmdu eyðublaði sem gildir innan alls Schengen-svæðisins.
Þar til lyfjalistar Schengen-landa hafa verið samræmdir verður einkum fylgst með lyfjum er innihalda efni sem eru eftirritunarskyld hérlendis. Lista yfir þau efni má nálgast á vef
Lyfjastofnunar. Eyðublaðið er á íslensku, ensku og frönsku. Vottorðið skal útfyllt, í reiti 2-21, af þeim lækni sem ávísaði lyfjunum og útfylltu vottorði síðan komið til skrifstofu landlæknis sem staðfestir það með undirskrift og stimpli embættisins. Vottorðið gildir í 30 daga og þarf að útfylla eyðublað fyrir hvert lyf sem haft er meðferðis.
Ferðamaður skal hafa frumrit vottorðsins meðferðis en ljósrit er geymt hjá landlæknisembættinu.
Hvað varðar önnur lyf en eftirritunarskyld, þá má hafa meðferðis lyf til eigin nota í magni sem miðast við mest 100 daga notkun viðkomandi. Tollverðir geta beðið ferðamann um að færa fullnægjandi sönnur á að hann þurfi þau lyf sem hann hefur meðferðis og í tilskyldu magni, t.d. með læknisvottorði.