Geðraskanir höggva skarð í mannauðinn. Samkvæmt athugun Alþjóðabankans og Alþjóða-heilbrigðismálastofnunarinnar 1996 eru fimm tegundir geðraskana meðal tíu helstu orsakavalda örorku í heiminum. Þunglyndisraskanir skipa þar fyrsta sæti. Á Íslandi er einn geðfatlaður af hverjum fjórum einstaklingum á fullum örorkubótum. Sársaukinn sem fylgir geðröskun verður ekki mældur í peningum. Geðraskanir hafa áhrif á fjölskyldu þeirra sem fyrir þeim verða, vini og vinnufélaga. Oft veldur vanþekking á geðrænum sjúkdómum því að menn taka ekki nógu snemma á vandanum og eiga þar með á hættu að hann aukist. Lyfjanotkun, einkum þunglyndislyfja, hefur aukist mikið á síðustu árum en innlögnum á geðdeildir og sjálfsvígum hefur samt sem áður ekki fækkað. Geðraskanir taka toll af öllum aldurshópum og á öllum aldursskeiðum má vinna fyrirbyggjandi starf og efla geðheilsu. Þó að ástæður bágrar geðheilsu séu margvíslegar og flóknar hafa kannanir sýnt að hægt er að stuðla að geðheilbrigði og fyrirbyggja heilsubrest. Fjárhagslegur ávinningur af slíkum aðgerðum er augljós og einnig tilfinningalegur ávinningur.