Á þessari öld hefur orðið mikil breyting á dánarorsökum Íslendinga. Á fyrstu áratugum aldarinnar voru kransæðasjúkdómar nánast óþekktir en upp úr 1930 fór dánartíðni vegna þeirra ört vaxandi. Á sjöunda áratugnum var svo komið að hjarta- og æðasjúkdómar voru valdir að dauða um það bil 50% allra karla. Í þessum sjúkdómaflokki voru kransæðasjúkdómar langalgengasta dánarorsökin eða í yfir 30% tilvika, heilablóðfall í um 10% tilvika og ýmsir aðrir hjarta- og æðasjúkdómar voru dánarorsök í nokkrum prósentum. Meðal kvenna var þróunin svipuð en kransæðastífla hefur þó alla tíð verið miklu sjaldgæfari meðal kvenna en meðal karla.