Spurning:

Dvalinn spurði:
Hvaða áhrif hefur langtímanotkun diazepam? Aðili í fjölskyldu minni er búinn að taka þetta að staðaldri frá fertugu og er nú á áttræðsaldri. Getur verið að þetta flýti fyrir andlegri hrörnun?

Svar:

Ertu alveg viss? Það getur velverið að ég misskilji en ég tek þessu bókstaflega þannig að einstaklingurinn sé búinn að nota Díazepam í ca 30 ár að staðaldri. Það finnst mér ótrúlegt. Díazepam hentar ekki til langtímanotkunar. Lyfið er vanabindandi og fráhvarfseinkenni geta komið fram þegar notkun þess er hætt eftir langan tíma. Áhrif þess geta einnig minnkað með tíma.

Aukaverkanir eru skammtaháðar. Helstu aukaverkanir:
Notkun lyfsins hefur í för með sér ávanahættu. Þreyta og syfja. Svima, ógleði, höfuðverk, lækkuðum blóðþrýstingi, minnisleysi og vöðvaskjálfta hefur verið lýst.

Nú eru ýmsar ástæður fyrir notkun lyfsins en ábendingar þess eru neurósur, kvíði, spenna, svefntruflanir, fráhvarfseinkenni og drykkjusýki. Þú tekur ekki fram hver ástæðan er í þessu tilviki. Skiptir í raun ekki öllu máli, heldur er það hér notkunin að staðaldri sem spurt er um. Ef ég geri ráð fyrir að þessi einstaklingur sé búinn að taka þetta lyf að staðaldri í 30 ár, er öruggt að hann hefur aukið þol og hefur ávana fyrir lyfinu.

Hvort einstaklingur geti mögulega orðið fyrir flýti á andlegri hrörnun eftir slíka ranga notkun á lyfinu á ég erfitt með að svara. Það að ein aukaverkunin sé minnisleysi getur auðveldlega dulist sem einkenni sem oft er talið eðlileg öldrun. Eitt veit ég þó fyrir víst að það er virkilega erfitt að finna réttmætingu á slíkri notkun, og hún getur aldrei talist sjúklingi til góða. Um það held ég að allir "sérfræðingar" séu sammála um, það er allavega mín skoðun.

Kveðja Friðþjófur Már Sigurðsson lyfjafræðingur