Náttúrulyf
Reglugerð um náttúrlulyf tóku gildi á Íslandi þann 1. janúar árið 1998.
Fyrstu náttúrulyfin voru skráð hérna tveimur árum síðar, eða 2000.
Náttúrulyf innihalda eitt eða fleiri virk efni sem eru unnin á
einfaldan hátt (t.d. með þurrkun, mölun, úrhlutun, eimingu og pressun)
úr plöntum, dýrum, örverum, steinefnum eða söltum. Hrein efni,
einangruð úr náttúrunni, teljast ekki til náttúrulyfja (t.d. lyf eins
og Senokot®, Lanoxin®, Paklitaxel®). Náttúrulyf eru eingöngu ætluð til
inntöku eða staðbundinnar notkunar á húð eða slímhúð. Náttúrulyf eru
ætluð mönnum sem dýrum.
Ekki má blanda lyfseðilsskyldum efnum saman við náttúrulyf. Hómópatalyf
tilheyra ekki náttúrulyfjum. Auðkenna skal umbúðir með áletruninni:
“Náttúrulyf”.
Lyfjanefnd ríkisins getur takmarkað sölu þessara lyfja við lyfjabúðir
þegar meðhöndlun eða notkun þeirra er sérstaklega vandasöm.
Gögn um gæði, öryggi og verkun skulu fylgja umsókn um markaðsleyfi á náttúrulyfi.
Heimilt er að auglýsa náttúrulyf til notkunar með þeim ábendingum sem
það er skráð fyrir, hins vegar má ekki auglýsa náttúruvörur til
lækninga, fróunar eða varnar gegn sjúkdómum eða sjúkdómseinkennum í
mönnum eða dýrum.
Dæmi um náttúrulyf er t.d. Jónsmessurunni (Saint John´s Worth) og garðarbrúða (Valeriana).
Heimildir: Ingibjörg Pálmadóttir. Heilbrigðis- og
tryggingamálaráðuneytið, 17. nóvember 1997. Lyfjalög, reglugerð um
markaðsleyfi náttúrulyfja Nr. 684.